Belgische weddenschappen 2026: één domein, één F1+-vergunning

In het register van de Kansspelcommissie stonden op 9 oktober 2026 vierentwintig vergunningsdossiers voor vijfentwintig domeinnamen. Ruim duizend andere internetadressen staat op de blokkeerlijst van dezelfde toezichthouder. Wie wil wedden op een Belgische sportwedstrijd kiest dus niet uit honderden aanbieders maar uit een handvol vergunde domeinen, en het verschil tussen die twee getallen is het hele verhaal van deze markt.

De Kansspelcommissie (KSC, in het Frans Commission des jeux de hasard) is de Belgische toezichthouder op kansspelen.

Gecontroleerd op 14.11.2026 tegen het register van de Kansspelcommissie / Commission des jeux de hasard voor de aanvullende vergunning F1+ en de geconsolideerde tekst van de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen.

Wat er sinds september 2024 wezenlijk veranderd is aan Belgische weddenschappen

Er zijn markten waar een vergunning een formaliteit is die een aanbieder erbij neemt. België is dat niet. De wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de weddenschappen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers — hier verder de Kansspelwet — zet online wedden in een gesloten model, en de sluiting zit op drie plaatsen tegelijk: wie er een vergunning krijgt, waar die vergunning geldt, en wat er niet meer mag worden weggegeven.

In België mogen online weddenschappen alleen worden aangeboden door de houder van de aanvullende vergunning F1+, die alleen wordt toegekend aan een houder van een vergunning A, B of F1 voor een fysieke inrichting.

De eerste slot zit op de vergunninghouder. Online weddenschappen mogen alleen worden aangeboden door de houder van de aanvullende vergunning F1+, en die F1+ wordt alleen toegekend aan iemand die al een vergunning A, B of F1 heeft voor een fysieke inrichting, met hoogstens één F1+ per houder (artikel 43/8 van de Kansspelwet). Een online bookmaker bestaat in België dus niet los van een zaak waar mensen fysiek kunnen wedden. Het tweede slot zit op het adres: de F1+-vergunning is Belgisch, een buitenlandse vergunning vervangt ze niet, en de vergunning geldt per website — vergund is een domein, niet een merknaam. Het derde slot zit op wat een aanbieder aan promotie mag doen, en daar kom ik verderop uitgebreid op terug.

Tot 2024 hadden spelers er het nodige over te zeggen. De minimumleeftijd om te wedden ging naar 21 jaar, niet 18 (artikel 54 § 1 van de Kansspelwet), en die regel geldt sinds 1 september 2024. In dezelfde beweging verdween het geschenk in elke vorm: een vergunninghouder mag geen gratis deelnames, speelkrediet of welk voordeel dan ook geven om spelers te lokken of te houden (artikel 60), sinds dezelfde datum van kracht. De oudere bonuscap uit 2018 werd in 2020 door de Raad van State vernietigd, dus er staat geen bonusplafond meer in de plaats — er staat een verbod.

Wat dat voor jou betekent, hangt af van waar je binnenkomt. Kom je binnen via een advertentie die je een verdubbelde eerste storting belooft, dan zit je op een site waarvan de aanbieder in België niets van dat alles mag aanbieden. Kom je binnen via een domein dat in het F1+-register staat, dan is de vraag niet óf je een bonus krijgt maar wat de rest van het aanbod waard is. Boven elke bookmakerprijs hangt bovendien een marge die de aanbieder houdt, en op het einde van deze pagina reken ik één zo'n marge uit op een voorbeeldmarkt van 1,90 tegen 1,90, want dat getal verklaart meer over je rendement dan welke promotietekst ook.

De markt is klein, en dat heeft gevolgen die je meteen merkt. Concurrentie tussen aanbieders uit zich normaal in scherpere prijzen en royalere welkomstgeschenken. In België is de tweede hefboom verboden en de eerste blijft beperkt tot het handvol domeinen dat de toezichthouder toelaat. Wie hier wedt, wedt op een markt waar de prijs de enige concurrentieparameter is die nog overblijft.

Welke Belgische wedsites de F1+-vergunning van de Kansspelcommissie hebben

De Kansspelcommissie houdt het register van de aanvullende vergunningen F1+ bij, en in het uittreksel van 9 oktober 2026 staan vierentwintig vergunningsdossiers voor vijfentwintig domeinnamen. Dat verschil van één is geen administratieve slordigheid maar de kern van het Belgische model: een dossier is het dossier van de fysieke inrichting waar de houder zijn basis heeft, en één houder kan zijn online vergunning op meer dan één domein laten lopen. Het register koppelt merken niet aan groepen, dus twee sites die er als concurrenten uitzien kunnen juridisch tot dezelfde vergunninghouder horen.

De vergunning is altijd Belgisch en nooit overdraagbaar in de zin die spelers vaak veronderstellen. Een licentie uit Malta, Curaçao of het Verenigd Koninkrijk heeft in België geen enkele waarde, en een domein dat op de lijst van de Kansspelcommissie staat is de enige plek waar je met een Belgische vergunning te maken hebt. Wie de boel wil controleren, doet dat bij de bron: zoek het domein op in het register van de toezichthouder en kijk of de naam die er staat precies dezelfde is als de naam in je adresbalk. Een merknaam met dezelfde letters op een ander domein is niet gedekt.

Wat je op een vergund domein wél tegenkomt, is een reeks spelersbeschermingen die op een niet-vergunde site ontbreken. De operator moet je leeftijd en je inschrijving in EPIS controleren, het systeem dat sinds 2004 alle uitgesloten spelers bundelt bij de Kansspelcommissie; naam, voornaam en geboortedatum worden bij deelname aan weddenschappen gecontroleerd, online en offline. Anoniem spelen kan dus niet, en dat is precies de bedoeling. Daarnaast geldt de wekelijkse limiet van 200 euro per website, en de Kansspelcommissie is je klachtenroute. Geen van die drie dingen reist mee naar een offshore site.

De keuze is daarmee kleiner dan de aanbiederswereld doet vermoeden, en dat is geen tekortkoming van de markt maar het ontwerp ervan. Een gesloten vergunningstelsel koopt zekerheid met keuzevrijheid. De vraag voor een speler is of hij die ruil wil, en het antwoord hangt af van hoe zwaar hij de bescherming weegt tegen het aanbod dat hij op een niet-Belgisch domein zou vinden.

Wat een vergunningnummer wel en niet zegt over een wedsite

Een vergunningnummer is een goed beginpunt en een slechte eindconclusie. De aanwezigheid van een F1+ in het register zegt dat de houder aan de toelatingsvoorwaarden voldeed op het moment van toekenning, en dat de toezichthouder een adres heeft om aan te spreken. Ze zegt niets over de kwaliteit van de aangeboden markten, de hoogte van de marges of de snelheid waarmee een opname vertrekt — precies de dingen waarover spelers klagen.

Het tweede misverstand is dat de toezichthouder merken zou verbinden aan groepen. Dat doet het register niet. Een speler die drie sites vergelijkt en denkt drie onafhankelijke aanbieders tegen elkaar uit te spelen, kan in werkelijkheid bij één vergunninghouder zitten. Voor prijsvergelijking maakt dat weinig uit — elk domein zet zijn eigen quoteringen — maar voor wie denkt dat hij zijn limieten over verschillende bedrijven spreidt, is het een reëel gegeven: de wekelijkse limiet geldt per website en niet per bedrijf.

Er is nog een derde laag. Op 711 Sports werkt de site onder de vergunning van CKO Betting NV, nummer FA+ 119162. Dat is de vorm waarin je een vergunning in de praktijk tegenkomt: niet als merk maar als vennootschap met een nummer. Wil je zekerheid over wie er achter je speelrekening zit, dan is de houder in dat register de partij waar je juridisch mee te maken hebt als het misgaat.

De boete voor wie zonder vergunning spelen of weddenschappen aanbiedt, loopt volgens artikel 4 § 1 en artikel 63 van de Kansspelwet op tot 960.000 euro. Dat is de sanctie op de aanbieder. De sanctie op de speler staat lager in deze pagina, bij de illegale sites, en ze is er wel degelijk.

Wie de Belgische markt als kans ziet en wie ziet dat de ruimte klein is

Scooore vermeldt dat zijn vergunningen F1 en F1+, afgeleverd door de Kansspelcommissie, geldig zijn van 18 mei 2022 tot 18 mei 2031. Aanmelden hoeft nergens, maar wie wil weten hoe een vergunning in de tijd loopt, vindt dat detail in de voorwaarden van de aanbieder zelf immers niet terug bij elke site. In de geschiedenis van het Belgische stelsel is er ook aan de fondzijde het nodige veranderd: Belgische weddenschappen leven niet in een vacuüm, want artikel 43/3 laat de Koning toe het aantal weddenschapsorganisatoren te plafonneren. Hoe hoog dat plafond vandaag staat, is niet vastgesteld; het register met vierentwintig dossiers voor vijfentwintig domeinen is wat je als speler kunt zien.

Wat toezicht in de praktijk betekent voor wie in België wedt

De Kansspelcommissie (KSC, in het Frans Commission des jeux de hasard) is de Belgische toezichthouder op kansspelen, en de basistekst waarmee ze werkt is de wet van 7 mei 1999. Dat klinkt als een voetnoot en het is het tegendeel: alles wat een Belgische operator verplicht is te doen — je leeftijd controleren, je limiet respecteren, je niet met een bonus achternalopen — komt uit die tekst en niet uit de goede wil van de aanbieder.

De F1+-vergunning is Belgisch: een buitenlandse vergunning vervangt ze niet en de vergunning geldt per website, waarbij een domein vergund is en een merknaam niet.

De middelen waarover de toezichthouder beschikt, zijn even divers als nuchter. Er is de blokkeerlijst: de Kansspelcommissie houdt de internetadressen bij van operatoren zonder vergunning die in België spelen aanbieden, publiceert die in het Belgisch Staatsblad en bezorgt ze aan de internetproviders, zodat de toegang kan worden geblokkeerd (artikel 43/8 § 2). Er is het verbod op het verlenen van leningen of krediet aan spelers (artikel 58), en betaling met een kredietkaart is verboden voor spelen die via informatiemaatschappij-instrumenten worden aangeboden. Er is de vaststelling dat wie bewust deelneemt aan een niet-vergund spel, er reclame voor maakt of er spelers voor werft, onder artikel 4 § 2 valt, met een boete die kan oplopen tot 576.000 euro (artikel 64), waarbij artikel 65 een verdubbeling toelaat.

De sanctie op spelen is er dus wel, en ze raakt niet alleen de aanbieder. De Kansspelcommissie vermeldt voor spelers die bewust op illegale sites gokken boetes van 26 tot 25.000 euro vermenigvuldigd met de opdeciemen; een daadwerkelijk aan een speler opgelegde boete werd niet teruggevonden. Het laatste stukje van die zin is belangrijk: het minimum van 26 euro klinkt als een parkeerboete, en een website die het risico wegzet als een theoretische mogelijkheid doet hetzelfde als een verkeersbord negeren omdat er toch nooit iemand beboet wordt. Het bedrag van 25.000 euro vermenigvuldigd met de opdeciemen is de andere kant van dezelfde schaal.

Wat de blokkeerlijst van de Kansspelcommissie je wel en niet vertelt

De pagina met de door de Kansspelcommissie geblokkeerde illegale goksites telde 1.016 genummerde vermeldingen, met als recentste beslissing 28 september 2026. Vermeldingen worden na minstens vijf jaar geschrapt. Wie even door de lijst scrolt, ziet iets dat op geen enkele marketingpagina staat: het is een groeiregister, en de duizend vermeldingen zijn in de loop van jaren opgebouwd, niet in één actie.

Wat de lijst niet vertelt, is interessanter dan wat ze wel vertelt. Blokkering is een netwerkbeslissing — de aanbieder haalt zijn adres weg, de provider mapt het niet meer — en een geblokkeerde bezoeker kan de site bereiken via een andere weg of via een nieuwe domeinnaam. De lijst is dus een sterke indicatie dat je met een niet-vergunde aanbieder te maken had, en geen garantie dat elke niet-vergunde aanbieder erop staat. Wie twijfelt, controleert liever het register van de F1+-vergunning dan de blokkeerlijst: een domein in dat register heeft de beschermingen van de wet, en de afwezigheid op de blokkeerlijst bewijst niets.

Er bestaat ook een civiele route. Iedere belanghebbende kan een rechter om een bevel tegen illegale sites vragen (artikel XVII.34/1 van het Wetboek van economisch recht). Of betalingsblokkering een rol speelt, is niet vastgesteld. Voor een speler is de civiele route geen praktisch instrument; ze is wel het bewijs dat de bescherming van de Belgische markt niet uitsluitend op de toezichthouder rust.

Wat een niet-vergunde wedsite je kost als het misloopt

Een site zonder Belgische vergunning is niet automatisch een oplichtingssite, en ik ga het tegendeel ook niet beweren. Wat ik wel kan vaststellen, is wat er structureel ontbreekt. Het uitsluitingsregister EPIS geldt alleen voor operatoren met een Belgische vergunning; een site zonder Belgische vergunning moet het niet raadplegen. Dat betekent niet alleen dat een uitgesloten speler er ongehinderd kan doorspelen — dat is de kant die de toezichthouder benoemt — maar ook het omgekeerde: de site heeft geen verplichting om jouw situatie te kennen, en dus ook niet de infrastructuur om je tegen jezelf te beschermen.

Daar bovenop staat wat de wet en de toezichthouder zelf als risico benoemen. Er is geen vergunning van de Kansspelcommissie, geen Always Play Legally-logo en geen Belgische klachtenroute. De Kansspelcommissie is voor een speler op zo'n site geen aanspreekpunt, en een geschil over een niet uitbetaalde winst heeft dan geen Belgische instantie meer om naartoe te gaan. Bij een vergunde aanbieder is dat anders: de toezichthouder is een bestemming, geen decorstuk.

De rekening komt in stappen. De wekelijkse stortingslimiet valt weg, en daarmee het plafond op wat een slechte avond kan kosten. De leeftijdscontrole valt weg, en dat is in de eerste plaats een probleem van de wet en pas daarna van de speler. De bescherming tegen krediet valt weg: het verbod op leningen en op betaling met kredietkaart (artikel 58) geldt in de Belgische regeling en niet in de huisregels van een aanbieder die erbuiten staat. En de boete op bewust deelnemen aan een niet-vergund spel is een bedrag dat op jouw naam kan komen te staan.

De afweging is scherper dan de aanbiederswereld suggereert. Wat je op een niet-Belgisch domein wint, zijn vaak scherpere quoteringen en een aanbod dat de Belgische wet verbiedt. Wat je inlevert, is de hele beschermingsarchitectuur: leeftijd, EPIS, limiet, klachtenroute, de Belgische rechter. Dat is een prijs die geen enkele promotietekst noemt, en het is de prijs waarop deze pagina de markt beoordeelt.

Wat van de Belgische spelersbescherming als eerste merkbaar wordt

Je merkt de Belgische regels op verschillende momenten, en de volgorde waarin dat gebeurt is hetzelfde voor iedereen. Eerst de leeftijd, en je komt er maar één keer langs. De minimumleeftijd om te wedden is 21 jaar (artikel 54 § 1 van de Kansspelwet), niet 18, en die regel geldt sinds 1 september 2024. Wie er niet aan voldoet, komt er niet in — en de Kansspelcommissie kan beslissen dat de inzet naar de speler teruggaat als een operator een minderjarige heeft laten spelen. Dat laatste is het detail dat aanbieders nerveus maakt en spelers zelden kennen.

Dan de identiteit. De operator moet je leeftijd en je EPIS-status controleren, dus anoniem spelen kan niet, en artikel 4 § 4 verbiedt spelen met andermans gegevens. Wat er precies gebeurt met documenten, termijnen en de limieten van een niet-geverifieerde rekening, is niet vastgesteld. De praktische les blijft dezelfde: je speelt onder je eigen naam of je speelt niet.

Dan het geld. De limiet voor online gokken bedraagt 200 euro per week en per website, en ze geldt voor het geld dat op de spelersrekening wordt gestort en niet voor de inzetten. Dat onderscheid is geen muggenzifterij. Twee keer 100 euro storten op één website is 200 euro storting, en daar zit je aan het plafond, ook als je die 200 euro daarna tien keer rondzet. De limiet meet de aanvoer naar je rekening, niet het volume van je spel — en de Kansspelcommissie en de Nationale Bank formuleren het zo, met diezelfde nuance.

Alleen spelers die niet als wanbetaler geregistreerd staan bij de Centrale voor Kredieten aan Particulieren van de Nationale Bank kunnen vragen om de wekelijkse limiet van 200 euro op te heffen. Wie niet in dat register staat, kan die vraag stellen; wie er wel in staat, krijgt het antwoord dat de wet geeft. Een lagere persoonlijke limiet kan op elk moment bij de operator worden gevraagd, en die richting op is er geen drempel. De limiet is dus een plafond dat je naar beneden kunt bijstellen wanneer je wilt en naar boven alleen via de toezichthouder.

En dan het kruispunt waar het werkelijk spannend wordt: het EPIS. Het systeem dat sinds 2004 door de Kansspelcommissie wordt beheerd, bundelt alle uitgesloten spelers, en naam, voornaam en geboortedatum worden bij deelname aan weddenschappen gecontroleerd, online en offline. Een inschrijving kan uitgaan van de speler zelf, van een betrokken derde zoals een partner, van een rechterlijke beslissing — bijvoorbeeld een toelaatbaar verklaarde collectieve schuldenregeling — van bepaalde beroepen (magistraten, notarissen, gerechtsdeurwaarders, politieleden) of van een voorlopig bewindvoerder.

De wachttijd is het onderdeel dat mensen verrast. Een vrijwillig toegangsverbod kan pas worden opgeheven na een wachttijd van 3 maanden vanaf de ontvangst van de aanvraag door de Kansspelcommissie. Drie maanden is lang als je net besloten hebt dat het genoeg is geweest; het is ook precies de bedoeling. En de Kansspelcommissie zegt zelf niet verantwoordelijk te zijn voor technische of menselijke fouten die een uitgesloten persoon laten spelen — een uitsluiting is een verbod dat op jouw verantwoordelijkheid blijft rusten, hoe vreemd dat ook klinkt.

De hulplijn SOS Gokken is bereikbaar op 0800 35 777, gratis en dag en nacht; gokhulp.be verwijst eveneens naar hulp bij gokproblemen. Ik schrijf daar verder niets bij. Wie belt, belt voor zichzelf.

De weeklimiet die spelers verkeerd begrijpen

De vraag die spelers stellen is of die 200 euro een potje is dat ze mogen verliezen. Dat is ze niet. Ze geldt voor het geld dat op de spelersrekening wordt gestort en niet voor de inzetten, en dat maakt de limiet in de praktijk strenger dan ze klinkt voor wie zijn rekening regelmatig bijvult en soepeler voor wie één keer stort en lang doorspeelt.

Een rekenvoorbeeld zonder cijfers van buiten. Wie 50 euro per week stort, zit altijd onder het plafond. Wie honderd euro per week aan weddenschappen besteedt door eerst te winnen en dan te herinvesteren, kan meer dan 200 euro aan inzetten hebben gedraaid zonder ooit 200 euro gestort te hebben. De limiet remt de aanvoer van vers geld, niet de omvang van je spel, en wie denkt dat zijn activiteit binnen de limiet valt omdat zijn inzetten het plafond nooit halen, meet de verkeerde grootheid.

De verhoging is bewust omslachtig. Ze loopt niet via de operator maar via de Kansspelcommissie, na een controle in de kredietcentrale van de Nationale Bank, en alleen voor spelers die daar niet als wanbetaler staan. De andere richting is één klik: een lagere persoonlijke limiet kan op elk moment bij de operator worden gevraagd, en aanbieders hebben er geen belang bij om die vraag te vertragen. Wie zijn grens wil verleggen, kan dat dus naar beneden zonder formaliteit en naar boven alleen met een tussenstap bij de toezichthouder.

Er blijft één open plek. Of dezelfde weeklimiet identiek geldt voor online wedden als voor casino, staat niet in de weddenschapsspecifieke tekst. Wat je met zekerheid weet, is het bedrag, de eenheid — per website — en de basis: stortingen, niet inzetten.

Wat wedden met een gebonden identiteit in de praktijk verandert

Een rekening die aan je identiteit en aan een nationaal uitsluitingsregister hangt, gedraagt zich anders dan een anonieme speelrekening, en het verschil zit niet in het spel maar in alles eromheen. Er is geen weg terug naar anoniem spelen: de operator moet je leeftijd en je EPIS-status controleren, en spelen met andermans gegevens is verboden (artikel 4 § 4). Wat er precies gebeurt met documenten, termijnen en de limieten van een nog niet geverifieerde rekening, is niet vastgesteld.

De meest directe consequentie zit in de limiet. De 200 euro per week per website hangt aan je stortingen, niet aan je inzetten, en dat maakt het tempo waarin je geld op de rekening zet de bepalende variabele. Een speler die hetzelfde bedrag wil rondzetten heeft bij een vlotte opnamecyclus meer ruimte dan bij een trage, want het geld dat op je rekening blijft staan hoef je niet opnieuw te storten. Wat er met opnames gebeurt — termijnen, kosten, methode — is niet vastgesteld. Wat wel vaststaat, is de toegestane betaalrichting: leningen en krediet aan spelers zijn verboden (artikel 58), en betaling met een kredietkaart is verboden voor spelen die via informatiemaatschappij-instrumenten worden aangeboden.

De tweede consequentie is de rem op druk. Waar een niet-vergunde aanbieder zijn aanbod mag versieren met geschenken, mag een houder van een F1+ dat niet: gratis deelnames, speelkrediet of welk voordeel dan ook zijn verboden (artikel 60). De regel is in werking sinds 1 september 2024. Het gevolg voor de speler is dubbel. Enerzijds verdwijnt het aanjaageffect dat bonussen op spelgedrag hebben; anderzijds verdwijnt ook de return die je met een bonus kon ophalen, en er is geen bonusplafond dat de zaak rechtzet: de cap uit 2018 werd in 2020 door de Raad van State vernietigd, en de wet verbiedt intussen het hele instrument.

De derde consequentie raakt de identiteit zelf. Een inschrijving in EPIS kan uitgaan van jezelf, van een betrokken derde zoals een partner, van een rechterlijke beslissing, van bepaalde beroepen of van een voorlopig bewindvoerder. Zodra ze er staat, geldt ze bij elke vergunde operator, online en offline. Wat er op een niet-vergunde site gebeurt, valt buiten dat bereik, en dat is de omgekeerde kant van de bescherming: een ontsnappingsroute die je ook gebruikt als de uitsluiting jouw keuze was en niet die van jou alleen.

Waar de Belgische wedslip je in de steek laat als je een gok wilt nemen

De wet regelt niet wat je speelt, maar wat je niet mag spelen, en de grens ligt scherper dan spelers verwachten. Verboden zijn weddenschappen op een gebeurtenis of activiteit die in strijd is met de openbare orde, op gebeurtenissen waarvan de uitslag al bekend is, en op activiteiten waaraan vooral mensen onder 21 deelnemen — jeugdsport dus, in welke vorm dan ook. Daarnaast kan de Kansspelcommissie weddenschappen verbieden wanneer het eerlijke verloop van een gebeurtenis niet gegarandeerd kan worden, en dat is de hefboom tegen matchfixing. Lagere volwassenreeksen zijn in de gelezen tekst niet als zodanig verboden.

Verder dan dat gaat het verbod niet. De definities in artikel 2 van de Kansspelwet onderscheiden de weddenschap als spel waarin elke speler inzet op een onzekere gebeurtenis die zich zonder tussenkomst van de spelers voltrekt, de onderlinge weddenschap (pool of tote) en de weddenschap tegen notering, het vaste-oddestijl die in de praktijk het hele online aanbod draagt. Het beoefenen van sport zelf valt buiten de wet (artikel 3, 1°). Voor paardenrennen is het apart geregeld (artikel 43/2): alleen specifieke pool- en vaste weddenschappen, ook op wedstrijden in het buitenland, onder voorwaarden die de Koning vaststelt, en organisatoren hebben de F1P-vergunning nodig. Belgische PMU, Turf Belgium en Euro Tierce staan op het register als paardenhuizen, en welke van hen poolweddenschappen online aanbiedt, is niet vastgesteld.

En dan is er het terrein waar de wet stil blijft, en dat is precies waar spelers hun gok nemen. Live wedden, cash out, combinatieweddenschappen en systeemweddenschappen krijgen in de gelezen tekst geen eigen bepaling; aanbieders bieden ze aan, en of de Kansspelcommissie er een beperking op legt, is niet vastgesteld. Voor esports en virtuele sporten, voor een weddenschapsexchange — de dichtstbijzijnde term in de wet is de onderlinge weddenschap — geldt hetzelfde: deze pagina noemt ze geen van alle toegestaan en geen van alle verboden. Wie hier zekerheid wil, moet bij de aanbieder en bij zijn eigen inschatting van het risico zijn, niet bij een wetsartikel.

De concessie die je op de Belgische slip moet doen, is dus voorspelbaarheid. Je weet wat er niet mag; je weet niet altijd wat er extra geregeld is. Dat is een legitieme manier om een markt te ordenen — regels met een duidelijke kern en een bewust smalle rand — maar het betekent dat een speler die op zoek is naar maximale vrijheid in de marktvorm, in België minder zal vinden dan hij elders gewend is.

Wat er achter de quoteringen van een Belgische bookmaker zit

Er is één praktische vaardigheid die een speler meer geld kost dan hij denkt, en dat is het lezen van een quotering. Aan de ene kant van de lijn staat de inzet, aan de andere de odds, en in het midden houdt de bookmaker zijn deel. Dat deel is de marge, en de marge is het enige cijfer waarmee je twee aanbieders eerlijk kunt vergelijken zonder naar promoties te kijken — wat in België extra relevant is, want er zijn geen promoties om naar te kijken.

De marge volgt uit alle odds van één markt tegelijk. De uitbetalingsvoet is 1 gedeeld door de som van de omgekeerde odds over álle uitkomsten van die markt; de marge is 100 procent min die uitbetalingsvoet. Neem een illustratieve tweewegmarkt van 1,90 tegen 1,90 — een voorbeeld, geen gequoteerde prijs. Eén gedeeld door 1,90 is afgerond 0,5263, twee keer opgeteld is 1,0526. De uitbetalingsvoet komt daarmee op ongeveer 95 procent en de marge op ongeveer 5 procent van elke ingezette euro op die markt.

Waarom dat getal een band is en geen vaste waarde: het hangt volledig aan de odds die je op dat moment op dat scherm ziet. Een markt met 1,95 aan beide kanten laat een kleinere marge zien, een met 1,85 een grotere, en dezelfde woensdagavond kan dezelfde bookmaker op zijn ene markt scherp staan en op zijn andere niet. De band die je bij een tweewegmarkt in de praktijk tegenkomt loopt van een fractie van een procent tot een kleine tien procent, en de bandbreedte zit niet in de formule maar in de vraag hoe populair de markt is: hoe meer spelers erop kijken, hoe kleiner het deel dat de aanbieder zich toe-eigent.

Wat dat met je rendement doet, is het minst romantische onderdeel van deze pagina. De marge is geen eenmalige afdracht maar een heffing op elke weddenschap die je afsluit, en tien weddenschappen aan 5 procent kosten je gemiddeld ongeveer de helft van één inzet. Vijftig weddenschappen en de heffing loopt richting vijf inzetten. De uitbetaling van een winnende weddenschap volgt de simpele vermenigvuldiging van inzet en odds, en de verwachte kost van het spelen volgt uit de omzet die je draait maal de marge van de markten waarop je speelt — dat laatste is een schatting op lange termijn, geen voorspelling van één avond.

Dit is ook waarom de Belgische bonusregeling op een rare manier bevrijdend is. Op een markt waar spelers achterna worden gelopen met speelkrediet, is de verleiding groot om weddenschappen af te sluiten die je zonder die prikkel nooit zou afsluiten — en elke van die weddenschappen draagt dezelfde marge. Waar het geschenk verboden is (artikel 60), blijft de enige vraag die overblijft of de quotering zelf de moeite is. Een lezer die de marge uitrekent voordat hij een account opent, weet na twee minuten meer over zijn rendement dan na een halfuur lezen over bonussen.

Waar het bedrag naar de aanbieder gaat en het risico naar de speler

België belast de aanbieder, niet de speler, en dat is een van de weinige plekken waar de Belgische regeling spelers eenvoudig werk bespaart. De belasting op online weddenschappen is verschuldigd door de operator, en in Vlaanderen bedraagt ze 11 procent voor online spelen en weddenschappen, berekend op de inzetten min de uitgekeerde winsten. Voor paardenrennen, hondenrennen en sportevenementen geldt in Vlaanderen 15 procent op dezelfde basis. In Wallonië is het beeld vergelijkbaar maar niet identiek: weddenschappen op paarden-, honden- en sportevenementen 15 procent van de werkelijke brutomarge, en weddenschappen die in het Waalse Gewest via technologie worden geplaatst 11 procent. De belasting is verschuldigd door wie de weddenschappen aanvaardt, ook voor spelen waarvan de organisatie verboden is — de fiscus laat zich niet wegsturen door een vergunningsprobleem. Onder welke lijn een specifieke online sportweddenschap valt, is niet vastgesteld.

Wat het plaatje compliceert, is de geschiedenis. Een verhoging van het Vlaamse online tarief werd in 2024 beslist, maar volgens de pers van 31 maart 2026 lag er nog geen wetgeving. Er is dus geen tariefverhoging die als recht geldt, en wie een aankondiging in een nieuwsbericht leest, doet er goed aan te kijken of ze inmiddels een wettekst is geworden. Of de belasting op een gegeven weddenschap uiteindelijk een kost voor de aanbieder of een kost voor de speler wordt, hangt af van hoe de aanbieder zijn marges zet — en dat brengt ons terug bij de quotering, waar de rekening uiteindelijk terechtkomt.

En dan het punt waarop deze pagina niets beweert. Of de winsten van een speler bij een vergunde operator belast zijn, en of dat bij een niet-vergunde operator anders ligt, is niet vastgesteld op basis van een primaire bron. Deze pagina schrijft dus geen “belastingvrij” en geen “belastbaar” op. Wie zekerheid wil over zijn eigen situatie, vraagt het aan de FOD Financiën of aan een accountant, want een website die het antwoord wel geeft, geeft op dat moment een antwoord dat niemand kan onderbouwen.

Omzet, niet inleg: waarom de belasting geen spelerskost is

De verwarring rond de gokbelasting komt bijna altijd uit hetzelfde hoekje: wie betaalt wat, en op welke basis. De wet is duidelijk over de partij — de vergunninghouder is de belastingplichtige — en even duidelijk over de basis: de inzetten min de uitgekeerde winsten, dus de omzet die de aanbieder overhoudt, niet de geldstroom die spelers inleggen. Bij sportevenementen in Vlaanderen ligt daar 15 procent op, bij online spelen en weddenschappen 11 procent.

Voor een speler betekent dat een verschuiving, geen vrijstelling. De heffing zit in de kostenstructuur van de aanbieder, en de aanbieder recupereert kosten via zijn marges. Een markt met een hoge marge en een markt met een lage belastingdruk zijn dus geen onafhankelijke gegevens: de een kan de prijs zijn van de ander. Wat deze pagina niet kan zeggen, is in welke mate dat gebeurt — daarvoor zou je de kostenstructuur van een individuele operator moeten kennen, en die staat in geen register.

Wat je zelf kunt nagaan, is beperkt maar niet leeg. Je kunt de quoteringen van twee Belgische aanbieders op dezelfde wedstrijd, hetzelfde moment en dezelfde markt naast elkaar leggen en de uitbetalingsvoet uitrekenen; dat is precies de berekening uit het vorige stuk, en ze geeft een getal dat je zelf in de hand hebt. En je kunt, als de vraag over je eigen aangifte gaat, bij de FOD Financiën navragen wat er van jou als speler wordt verwacht, want dat is een belastingvraag en geen weddenschapsvraag. Op de fiscale regels voor spelerswinsten bestaat op deze pagina geen positie, omdat er geen vastgesteld antwoord is om een positie op te bouwen.

Wat je in de praktijk op een Belgische wedslip tegenkomt

De Belgische markt deelt de wereldmarkt in sporten en competities die overal terugkomen, en de wedvormen zijn de gebruikelijke: een enkelvoudige weddenschap op één uitkomst, een combinatieweddenschap waarin meerdere selecties in één weddenschap worden gecombineerd, een systeemweddenschap, en de markten die je overal vindt — handicap, over/under, winnaar van een toernooi. Welke sport of competitie een aanbieder precies in zijn programma heeft, staat per operator in zijn eigen voorwaarden en niet in een Belgisch register, en de F1+-vergunning zegt daar niets over.

Wat de Belgische regeling wél doet op dit terrein, is de buitengrenzen trekken. Jeugdsport valt erbuiten, en dat sluit een groot deel van de competitiepiramide af. Gebeurtenissen waarvan de uitslag al bekend is, zijn verboden, en dat raakt aan het hele grijze circuit van “weetjes” dat op niet-vergunde fora circuleert. En waar het eerlijke verloop niet gegarandeerd kan worden, kan de Kansspelcommissie ingrijpen — wat betekent dat een markt die je gisteren nog kon spelen, morgen van het scherm kan zijn zonder dat de aanbieder daar iets aan kan doen.

De grenzen liggen dus niet waar de aanbiederswereld ze tekent, en ze liggen ook niet per sport. Een grote competitie, een klein toernooi en een landenwedstrijd kunnen alle drie hetzelfde behandeld worden, terwijl een wedstrijd op lager niveau afwezig blijft. Voor een speler die een seizoen lang dezelfde soort weddenschappen wil afsluiten, is dat een praktische beperking en geen detail: het programma is niet het volledige universum van wedstrijden, maar het deel dat binnen de wettelijke kaders past.

De commissie op dit terrein is dezelfde als elders op deze pagina: niemand kan je vertellen hoe een wedstrijd afloopt, en deze pagina doet dat ook niet. Wat je op een wedslip kunt beoordelen, zijn de dingen die vastliggen voordat de wedstrijd begint — de quotering, de markt, de kosten.

Wedvormen die de Belgische wet apart behandelt

Binnen de wedvormen zijn er drie die een eigen spoor hebben in de regels, en ze worden zelden samen genoemd. Paardenweddenschappen hebben hun eigen vergunning (F1P, artikel 43/2), hun eigen toegestane vormen — specifieke pool- en vaste weddenschappen, ook op wedstrijden in het buitenland — en hun eigen huizen op het register: Belgische PMU, Turf Belgium en Euro Tierce. Euro Tierce is een Belgische aanbieder met vergunning van de Kansspelcommissie, biedt paardenweddenschappen op Belgische, Franse en internationale wedstrijden, is lid van de EPMA en heeft het GIE PMU als meerderheidsaandeelhouder.

De onderlinge weddenschap — de pool of tote, waarin spelers tegen elkaar spelen en de aanbieder vooral de organisatie verzorgt — is een aparte figuur in de definities van artikel 2. Ze is de dichtstbijzijnde wettelijke term bij wat een weddenschapsexchange doet, en of een exchange daarmee juridisch gedekt is, is niet vastgesteld.

De weddenschap tegen notering is de vaste-oddestijl, en dat is de vorm die het online aanbod in België draagt. De weddenschap als zodanig wordt in de wet gedefinieerd als een spel waarin elke speler inzet op een onzekere gebeurtenis die zich zonder tussenkomst van de spelers voltrekt, en sport beoefenen valt buiten het toepassingsgebied van de wet (artikel 3, 1°). Dat detail is niet alleen theorie: het is de reden waarom de wet zich kan beperken tot wat er op een slip staat en zich niet hoeft uit te spreken over het spel zelf.

Blijft over wat nergens apart geregeld is: live wedden, cash out, combinatieweddenschappen en systeemweddenschappen. Aanbieders bieden ze aan; de wet zwijgt; of de toezichthouder er voorwaarden aan verbindt, is niet vastgesteld. Voor esports en virtuele sporten geldt hetzelfde. Een lezer die dat als een gebrek leest, leest het goed. Wie zeker wil weten hoe een specifieke markt in elkaar zit, kan het beste de spelregels raadplegen die de aanbieder zelf publiceert — daar staat wat de markt doet, en dat is meer dan een wetsartikel je op dit punt vertelt.

Wat je op de quoteringen ziet als je de markt volgt in plaats van het speelschema

Het is een oud misverstand dat je een live markt moet volgen omdat daar het geld te verdienen valt. De quotering beweegt tijdens een wedstrijd, en elke beweging is de aanbieder die het risico herprijst — inclusief het deel dat hij voor zichzelf houdt. Wie in de 70e minuut instapt, krijgt geen gunstiger uitbetalingsvoet; hij krijgt een prijs die is doorgerekend voor het feit dat het verloop van de wedstrijd al voor een groot deel gekend is.

België heeft op dit punt geen eigen marktarchitectuur. Wat je tijdens een wedstrijd kunt spelen — live wedden, cash out, een combinatie van selecties uit één wedstrijd — staat in het programma van de aanbieder, en de wet zwijgt erover. Er is geen Belgische regel die zegt welke minuut een markt sluit of hoe een cash-outbedrag wordt berekend. Dat betekent dat de verschillen tussen aanbieders hier echte verschillen zijn: waar de ene een markt na een doelpunt sluit en de andere doorloopt, is dat een keuze van de aanbieder en geen wettelijke norm.

Waarom dat voor een speler uitmaakt, is de weg terug. Een cash-out is geen uitbetaling van je weddenschap; het is een nieuwe transactie tegen de dan geldende prijs, en de aanbieder rekent daar zijn marge opnieuw op. Een speler die drie keer cash-out in één wedstrijd, betaalt de marge drie keer. Of dat erg is, hangt af van wat je met die beweging wint — en wie alleen de aanleiding tot de beweging ziet, ziet de rekening niet.

En dan het punt waar de Belgische bescherming in het middenspel het meeste werk doet: de limiet blijft draaien terwijl je speelt. De 200 euro per week per website gaat over stortingen en niet over inzetten, en wie midden in een live markt zijn rekening bijvult, merkt dat het plafond niet meebeweegt met zijn enthousiasme. Dat is precies het moment waarvoor de regel bestaat. Deze pagina kan niet voorspellen hoe een wedstrijd loopt, en dat is ook niet nodig: wat je op een live markt kunt beoordelen, zijn de kosten die de aanbieder heeft ingebouwd, en die kun je uitrekenen voordat de aftrap plaatsvindt.

Wat je over statistiek en quoteringen kunt weten zonder een voorspelling te doen

De meeste “tips” die spelers zoeken, zijn een weddenschap die iemand anders al heeft afgesloten, verpakt als advies. Deze pagina doet daar niet aan mee, en om een reden die niets met terughoudendheid te maken heeft: niemand kent de uitslag van een wedstrijd, en wie een voorspelling als advies verkoopt, verkoopt iets wat hij niet bezit. Wat je wél kunt doen, is de kant van de rekening beheren die je zelf in de hand hebt.

De eerste bezigheid is het herkennen van de marge, en die hebt u hierboven al zien uitrekenen op een voorbeeldmarkt van 1,90 tegen 1,90: uitbetalingsvoet ongeveer 95 procent, marge ongeveer 5 procent, op elke euro die je inzet. De tweede bezigheid is het kiezen van markten. Hoe populairder een markt, hoe kleiner het deel dat de aanbieder pakt — een groot competitieduel met veel volume wordt scherper geprijsd dan een obscure markt op hetzelfde duel, en dat verschil is vaak groter dan het verschil tussen twee aanbieders op dezelfde markt.

De derde bezigheid is het bewaken van je spelgedrag, en dat is in België meer dan een persoonlijke kwestie. De wekelijkse limiet van 200 euro per website hangt aan je stortingen, en wie zijn stortingen gespreid houdt, merkt dat zijn speeltempo er langzamer uitziet dan zijn spel zelf. Die aanpassing is altijd direct en zonder voorwaarden. Dat is de enige “strategie” op deze pagina die geen enkele onzekerheid kent.

De vierde bezigheid is het lezen van een combinatieweddenschap. Een combinatie is geen veiliger weddenschap; het is een weddenschap op alle selecties tegelijk, en de quoteringen van de afzonderlijke selecties vermenigvuldigen zich tot één prijs. Hoe groter het aantal selecties, hoe meer marges je stapelt, want elke selectie draagt zijn eigen deel. Hetzelfde geldt voor de variant waarin selecties uit dezelfde wedstrijd worden gecombineerd: de onderliggende onderdelen blijven aan elkaar gerelateerd, en de prijs weerspiegelt dat. Wie een combinatieweddenschap ziet als een kansvermenigvuldiger in plaats van een kostenvermenigvuldiger, verkeert in een misverstand dat hem geld kost.

Wat er met je bankroll gebeurt, ten slotte, volgt uit dezelfde cijfers. De uitbetaling van een winnende weddenschap is inzet maal odds, en het bedrag dat je op lange termijn verliest aan het spelen is de omzet die je draait vermenigvuldigd met de marge van de markten waarop je speelt. Dat is een gemiddelde over veel weddenschappen en geen voorspelling van een enkele avond. Wie zijn omzet per maand kent en de marge van zijn markten schat, ziet een getal dat niet afhangt van wie er wint.

Waarom niemand de uitslag kent, en wat dat met je quotering doet

Er is een structureel gegeven dat alle voorspellingen uiteindelijk tot ruis maakt: de wedstrijd is nog niet gespeeld. Dat klinkt als een dooddoener en het is de enige reden die deze pagina nodig heeft om geen uitslag te noemen. Een voorspelling kan wel juist zijn — er worden elk weekend wedstrijden juist voorspeld — maar “juist” en “te voorspellen” zijn twee verschillende dingen, en een tipsite die zijn treffers tentoonstelt en zijn missers weglaat, presenteert als systeem wat toeval is.

Wat je tegenover die onzekerheid kunt stellen, is geen kennis maar een prikkel: de marge die al in de quotering zit. Een quotering van 1,90 op een uitkomst die volgens jouw inschatting vaker zou moeten uitkomen dan de prijs impliceert, is een interessante prijs. Dezelfde 1,90 op een uitkomst waar je geen enkel idee over hebt, is precies wat de aanbieder wil — en de aanbieder hoeft niet te weten wie er wint, want zijn deel zit al vast op het moment dat je op “inzet plaatsen” drukt.

Er zit nog een laag onder. Wie een selectie kiest, kiest vaak ook een markt en een moment, en de marge verschilt al naargelang van beide. Een weddenschap die je een dag voor de aftrap plaatst, kan anders geprijsd zijn dan dezelfde weddenschap tien minuten voor het affluiten, en een markt die weinig spelers trekt draagt een groter deel dan een markt die iedereen volgt. Je kunt dus binnen één aanbieder met verschillende marges te maken hebben op dezelfde wedstrijd. Voor een speler die zijn verlies op lange termijn wil drukken, is dat de hefboom die hij zelf in handen heeft — niet een tip, en niets dat op een uitslag wacht.

Wat de Belgische wedsite je wel en niet kan schenken

De verboden gunsten van de Belgische markt zijn een onderwerp waarover spelers veel verkeerd horen. De regel is kort en absoluut: een vergunninghouder mag geen gratis deelnames, speelkrediet of welk voordeel dan ook geven om spelers te lokken of te houden (artikel 60 van de Kansspelwet). Dat verbod is in werking sinds 1 september 2024. De woorden “welkomstbonus” en “gratis weddenschap” beschrijven in België dus niet iets wat je kunt krijgen; ze beschrijven iets wat een vergunde aanbieder niet mag aanbieden.

De geschiedenis erachter is verhelderend. In 2018 bestond er een cap op bonussen; de Raad van State vernietigde die in 2020. Er staat vandaag dus geen bonusplafond in de plaats, en dat is precies het punt: het instrument is verboden en niet begrensd. De Belgische wetgever heeft niet gekozen voor “maximaal hoeveel je mag weggeven” maar voor “niets”.

De tweede laag is de reclame. Artikel 61 § 2 verbiedt reclame voor kansspelen behalve in de gevallen die de Koning uitdrukkelijk toelaat, met een boete tot 576.000 euro (artikel 64). Het Koninklijk Besluit van 27 februari 2023, gepubliceerd op 8 maart 2023 en in werking sinds 1 juli 2023, legt vast wat een vergunninghouder dan nog mag: adverteren op zijn eigen website en zijn eigen sociale kanalen, zonder interactiefunctie, met bewegende beelden van hoogstens 5 seconden, zonder gepersonaliseerde boodschappen, zonder echte mensen of fictieve personages, en altijd met de minimumleeftijd en een preventieboodschap in beeld.

En dan het sponsoringluik, waar de bedragen in centimeters worden gemeten. Stadionreclame is verboden sinds 1 januari 2025. De eigen naam of het eigen logo op een sportshirt is beperkt tot 75 cm², niet op de voorzijde, tot 31 december 2027, en tot 50 cm² vanaf 1 januari 2028. Een verbod op sponsoring van beroepssportverenigingen vanaf 1 januari 2028 heeft een juridische basis die de Raad van State in twijfel trok, en of het standhoudt, is niet vastgesteld. Wie denkt dat de zichtbaarheid van aanbieders in het Belgische sportlandschap een kwestie van marketingbudget is, heeft het mis: het is een kwestie van oppervlakte.

Voor een speler is de consequentie merkbaar in het aanbod zelf. Waar een niet-vergunde aanbieder zijn welkom kan versieren met speelkrediet, moet een vergunde aanbieder zijn voordeel zoeken in de quotering, in de markten en in de dienstverlening. Er is dus in België geen echte prijsvergelijking mogelijk zonder de marges te vergelijken, want het enige concurrentiewapen dat de wet onaangeroerd laat, is de prijs.

Wat de bonusregel van vergunninghouders vraagt

De praktische gevolgen van het geschenkverbod zijn minder dramatisch dan ze klinken voor spelers die van buiten komen. Wie een account opent bij een Belgische aanbieder, krijgt geen stortingsbonus, geen gratis weddenschap en geen speelkrediet — en dat betekent ook dat er geen doorrekenverplichting is, geen termijn waarbinnen je een bonus moet vrijspelen, en geen maximumprijs op een gratis weddenschap die je winst plafonneert. Die hele wereld van kleine lettertjes bestaat hier niet, omdat het product dat ze beschrijven hier niet mag bestaan.

Wat ervoor in de plaats komt, is de gewone markt. Een speler kan op elk moment opstappen zonder dat er een voordeel teruggevorderd kan worden; hij kan zijn limiet naar beneden bijstellen zonder dat het iets kost; hij heeft geen prikkel om meer te storten dan hij van plan was om een geschenk te kunnen innen. Dat is een bescheiden voordeel en het is een echt voordeel.

Wat er niet mee is opgelost, is het spelen zelf. Een markt zonder bonussen is geen markt zonder marge. De kosten van een account zitten in de quoteringen, en de enige manier om ze te drukken is de markt kiezen en de aanbieder kiezen die op die markt het beste prijst. Wie op een Belgische wedsite stapt in de hoop er een voordeel te vinden, zoekt iets wat de wet de aanbieder verbiedt te geven. Wie instapt om te wedden, vindt precies wat de markt kan bieden — en de rekening ervan staat in de odds, niet in een voorwaardenlijst.

Wat er in de app van een vergunde aanbieder staat en wat niet

Er is een praktisch onderscheid dat spelers zelden maken: wat een vergunde aanbieder via zijn app aanbiedt, en wat de Belgische markt hem toestaat aan te prijzen. De F1+-vergunning dekt online weddenschappen op het vergunde domein, en een app hoort daarbij. De bonuswereld die in andere markten bij het aanmelden hoort, hoort er niet bij. Wie in de app-store van een Belgische operator kijkt, ziet dus een aanbod zonder de gebruikelijke aanhaakprikkels, en de leeftijdsvermelding die er wel staat — 21 jaar — is geen formaliteit maar de wettelijke ondergrens.

De aanwezigheid van een app zegt niets over de vergunning. Wat je moet controleren, is het domein waarop je speelt en de houder die erachter staat, niet de winkel waar je de app hebt gedownload. Een app kan door een andere vennootschap worden uitgegeven dan de vergunninghouder van het domein waarmee je speelt, en in dat geval is het de vergunninghouder in het register die je aanspreekpunt is bij een geschil.

Wat de Belgische markt in de apps wél consequent terugbrengt, zijn dezelfde drie dingen als op de website: de leeftijdsgrens van 21 jaar, de limieten, en de verwijzing naar hulp. Verder verschilt het per aanbieder welke markten en sporten in de app staan, en die verschillen zijn reëel — een aanbieder met een groot paardenaanbod ziet er anders uit dan een die op voetbal is gericht.

De top van deze markt: tien vergunde wedsites naast elkaar

Wat je hieronder vindt, is geen klassement van beste naar slechtste en ook geen aansporing om ergens te gaan spelen. Het is de lijst van aanbieders die met hun domein in het F1+-register van de Kansspelcommissie stonden in het uittreksel van 9 oktober 2026 en waarover de aan hun eigen site en app-vermelding ontleende gegevens iets zeggen over het sportaanbod. De volgorde is redactioneel. Marktaandelen bestaan in België niet als openbaar cijfer, en een aanbieder die hier niet staat is daarmee niet onvergund — het register is langer dan dit rijtje.

De belangrijkste correctie op de verwachting waarmee je deze lijst binnenkomt: er is geen welkomstbonus te vergelijken. Vergunninghouders mogen geen gratis deelnames, speelkrediet of welk voordeel dan ook geven (artikel 60), dus de gebruikelijke kolom met bonusbedragen bestaat in België niet. Wat overblijft als vergelijkingsmateriaal is het product zelf: welke markten, welke wedvormen, welke limieten en hoe de rekening eruitziet. En de vergelijking blijft beperkt tot wat de bronnen dekken — over sommige punten zeggen ze voor de ene aanbieder meer dan voor de andere, en waar ze niets zeggen, staat hier geen oordeel.

Wat opvalt aan de kolom met de eigen voorwaarden, is hoe weinig van de tien over quoteringen zegt. Dat is geen toeval en het is ook geen gebrek aan inzet van de aanbieders: prijzen veranderen per wedstrijd, per markt en per moment, en een voorwaardenpagina zou een cijfer publiceren dat een uur later niet meer klopt. De enige manier om de prijs te vergelijken is op het scherm zelf, markt na markt, en wie dat een keer doet bij twee aanbieders heeft meer informatie dan deze hele tabel.

De scherpste grens in de lijst loopt tussen de aanbieders die iets over hun sportaanbod laten zien en de aanbieder die dat niet doet. Euro Tierce is de enige van de tien waarvan de bronnen een productlijn noemen die geen voetbal is — paardenweddenschappen op Belgische, Franse en internationale wedstrijden, met het GIE PMU als meerderheidsaandeelhouder. Voor een speler die alleen voetbal volgt, is dat relevant noch hinderlijk. Voor een speler die op paarden wil wedden, is het het enige concrete aanknopingspunt in dit rijtje, en dan nog alleen voor zover de aanbieder dat zelf vermeldt.

Wat de tabel niet kan en de volgende stukken wel proberen, is zeggen wat een aanbieder voor een bepaalde speler betekent. De gegevens zijn per operator even smal: een klantendienst, een talenlijst, een leeftijdsgrens. Daar komt de beoordeling vandaan, en niet uit een bonusbedrag dat in België niet bestaat.

Wat de tien aanbieders op deze lijst onderscheidt

Magic Betting Sports: servicegericht en zonder sportinhoud in de vermelding

Magic Betting Sports wordt uitgebaat door Betting Service B.V., en de klantendienst is bereikbaar op 0800 58 888 en via livechat in de app; spelen is voorbehouden aan personen van 21 jaar en ouder. Dat is een gratis nummer en een direct kanaal, en dat is niet vanzelfsprekend in deze markt, waar spelers vaak terugvallen op een e-mailadres en geduld.

Meer dan dat zegt de vermelding niet. Er staat geen sport, geen markt en geen quotering in, en dat maakt het oordeel over deze aanbieder noodzakelijk beperkt tot de dienstverlening. Wie van plan is hier te spelen, doet er goed aan het wedprogramma zelf te bekijken voordat hij zijn rekening opent: de F1+-vergunning zegt dat de aanbieder mag opereren, niet wat hij aanbiedt.

Het contactkanaal is het enige harde gegeven dat deze plek in de lijst onderbouwt, en voor een speler die waarde hecht aan een mens aan de andere kant van een nummer is dat een reëel criterium. Voor wie op zoek is naar een aanbieder met een uitgesproken profiel, levert dit te weinig op om er een keuze op te bouwen. De vergunning is in orde; het aanbod blijft onbeschreven.

Napoleon Sports: de verantwoord-spelen-pagina als visitekaartje

Napoleon Sports biedt stortings- en tijdslimieten en verwijst naar zelfuitsluiting via de Kansspelcommissie, naar gokhulp.be, stopoptijd.be en de tool BetBlocker. Dat is een vollediger rijtje dan de wettelijke minimumvereiste, en in een markt waar die vereiste al behoorlijk streng is, betekent het iets: de aanbieder noemt de gereguleerde route én een hulpmiddel dat buiten zijn eigen platform werkt.

Tijdslimieten zijn het onderdeel dat spelers het minst kennen en dat het vaakst het verschil maakt. Een stortingslimiet remt wat je op de rekening zet; een tijdslimiet remt hoe lang je speelt, en dat zijn twee onafhankelijke grootheden. Dat een aanbieder beide aanbiedt, is een keuze, en het is er een die een speler met een neiging tot lange sessies direct merkt.

BetBlocker is om een andere reden interessant. Het is een extern hulpmiddel, geen functie van de operator: het blokkeert de toegang tot een heel scala van sites en niet alleen tot deze. Wie een gokblokkade wil die werkt buiten één rekening, is bij een aanbieder die dit noemt in elk geval niet aan het verkeerde adres voor de verwijzing. Over het sportaanbod zelf laat dit rijtje niets los, en daar komt de beoordeling dus niet vandaan.

ZEbet: een Franse uitgever met een meertalige app

De ZEbet Sports-app wordt uitgegeven door ZEturf France Ltd en is beschikbaar in het Nederlands, Engels, Frans en Spaans. Dat is een klein stukje informatie met een tamelijk specifieke betekenis: de app draait op een uitgever uit een ander rechtsgebied dan het domein waarop je speelt.

Dat is precies het punt waarop spelers de fout maken die deze pagina eerder uitrekende — de vergunning hangt aan het domein en de houder, niet aan de app-uitgever, en de Belgische vergunning is per website. ZEdurf France Ltd als uitgever zegt dus niets over de Belgische vergunning van het domein waarop je wedt, en het is de F1+ in het register die bepaalt wie je aanspreekt als er iets misloopt. Voor een meertalige spelersgroep in België is de talenlijst een echt voordeel. Voor iemand die zijn rechten wil kennen, is het geen enkel bewijs.

Circus Sport: een Belgische spelgroep met een compacte talenlijst

De Circus Sport-app wordt uitgegeven door GAMING1 SPRL en is beschikbaar in het Nederlands, Engels en Frans. Dat is de kleinste talenlijst van de reeks, en ze dekt de drie talen die het Belgische publiek het meest gebruikt — wat voor een speler in Vlaanderen of Brussel een praktische overweging is en voor een ander nauwelijks.

GAMING1 is een Belgische spelgroep, en dat is voor deze markt niet zonder betekenis: de F1+-vergunning eist een band met een fysieke inrichting, en een groep die in België al een fysieke voet heeft, past beter bij dat model dan een partij die van buiten komt. Wat dat aan het spel verandert, is echter niets. De vergunning zegt wie mag opereren, niet hoe goed de markten zijn.

Over limieten, betaalmethoden of sportaanbod zegt dit rijtje niets, en daarom staat er in deze regel geen oordeel over het product. Wie de aanbieder overweegt, kan zijn spelregels en limietinstellingen in de app zelf nakijken — dat is het enige kanaal waar die dingen voor een speler echt zichtbaar worden.

bwin: het merk dat in België op een andere vennootschap draait

De online sportweddenschappen van bwin worden aangeboden door Leader Bet, een Belgisch bedrijf; de wettelijke minimumleeftijd om te gokken en de app te gebruiken is 21 jaar. Voor spelers die het merk uit andere landen kennen, is dat de belangrijkste zin op deze pagina: wat je in België krijgt, wordt door een Belgische vennootschap aangeboden, en het dossiernummer in het register hoort bij die vennootschap.

Dat is precies wat het gesloten Belgische model beoogt. Een buitenlandse licentie van het moederbedrijf betekent hier niets, en de Belgische dochter is degene die de vergunning draagt en de spelersbescherming moet toepassen. Wie een account opent omdat hij het merk kent, moet weten dat hij daarmee bij Leader Bet speelt en niet bij de buitenlandse organisatie waarover hij misschien op vakantie heeft gehoord.

De 21 jaar in de app-vermelding is geen detail maar de wettelijke ondergrens sinds 1 september 2024, en ze staat er omdat ze moet staan. Over het sportprogramma zegt de vermelding niets, en dat is dezelfde beperking als bij de rest van dit rijtje: de vergunning is gedocumenteerd, het product niet.

Vivat Bet: een app in vijftig talen op één Belgisch domein

De VivatBet-app voor sportweddenschappen wordt uitgegeven door L.B.C., en de Belgische app-storepagina is beschikbaar in ongeveer vijftig talen, waaronder Nederlands, Frans en Engels. Die vijftig talen zijn opvallend voor een aanbieder die op één vergund Belgisch domein speelt, en ze zeggen iets over de beoogde gebruikersgroep: dit is een app voor spelers die hun weg in een andere taal zoeken dan de drie landstalen.

Wat je daarvan praktisch merkt, is de bijsluiter. Een vertaalde interface vertaalt de stappen in het spel, niet de regels erachter. Voorwaarden, wedregels en de uitleg van een markt staan in een taal die je moet kunnen lezen als je wilt weten wat je hebt afgesloten, en wie de app in een andere taal gebruikt dan de taal van de algemene voorwaarden, speelt op een spelregelboek dat hij niet kan controleren. Dat is een waarschuwing, geen diskwalificatie: dezelfde aanbieder is voor spelers die het Nederlands, Frans of Engels machtig zijn volstrekt leesbaar.

De vergunning is aanwezig en het dossier is gedocumenteerd; de rest van het aanbod is in deze vermelding niet beschreven.

Euro Tierce: paarden eerst, en het enige andersoortige product in deze lijst

Euro Tierce is een Belgische aanbieder met vergunning van de Kansspelcommissie en lid van de EPMA; hij biedt paardenweddenschappen op Belgische, Franse en internationale wedstrijden, en zijn meerderheidsaandeelhouder is het GIE PMU. De bronnen waaruit deze gegevens komen zijn niet de eigen site van de operator maar ejustice.just.fgov.be en gamingcommission.be, en daarom zijn ze hier te vinden.

Paardenweddenschappen hebben in België een eigen spoor: ze vallen onder de F1P-vergunning en onder artikel 43/2 van de Kansspelwet, met specifieke pool- en vaste weddenschappen, ook op wedstrijden in het buitenland, onder voorwaarden die de Koning vaststelt. Euro Tierce staat samen met Belgische PMU en Turf Belgium op het register als paardenhuis. Wie op paarden wedt, heeft in deze markt dus een aparte wereld naast het voetbalaanbod, en die wereld is klein.

Het lidmaatschap van de EPMA en het GIE PMU als meerderheidsaandeelhouder vertellen iets over de positie van de aanbieder in de paardensector. Wat er niet in staat, is hoe zijn quoteringen zich verhouden tot die van de andere paardenhuizen, en deze pagina kan daar geen cijfer tegenover zetten. Voor een speler die op voetbal wil wedden, is dit een aanbieder die buiten zijn terrein valt — en dat is een aanwijzing, geen afwijzing.

Scooore: limieten, opvolging en een vergunning met een houdbaarheidsdatum

Scooore vermeldt dat zijn vergunningen F1 en F1+, afgeleverd door de Kansspelcommissie, geldig zijn van 18 mei 2022 tot 18 mei 2031. Bij Scooore kunnen limieten voor inzet, tijd en stortingen worden ingesteld, het speelgedrag worden opgevolgd en persoonlijke hulp worden ingeschakeld; spelen is voorbehouden aan personen van 21 jaar en ouder. Dat is voor deze lijst het meest uitgewerkte pakket aan spelersinstrumenten.

De datumreeks is het detail dat spelers zelden opzoeken en dat wel iets zegt: een vergunning met een looptijd van negen jaar is geen voorlopige toestemming, en een aanbieder die de einddatum publiceert, publiceert een gegeven dat hij had kunnen weglaten. Dat is geen garantie voor de kwaliteit van het aanbod, en het is wel een reden om de aanbieder niet te verwarren met een partij die elk jaar opnieuw moet aankloppen.

Drie soorten limieten naast elkaar zijn eveneens meer dan het minimum. Stortingslimieten raken het geld dat je op de rekening zet, tijdslimieten raken de duur van je sessie, en inzetlimieten raken de omvang van een individuele weddenschap — drie afzonderlijke remmen op drie verschillende gedragingen. De opvolging van speelgedrag is het instrument dat een aanbieder in staat stelt om iets te zeggen voordat het misgaat, hoewel deze pagina niet kan vaststellen hoe dat in de praktijk wordt gebruikt en geen cijfers over effectiviteit kan geven. Wie bij deze aanbieder speelt, krijgt de meeste knoppen om aan te draaien van dit rijtje.

Meridian Sports: één regel in de vermelding en niets meer

Meridian vermeldt dat zijn spelers minstens 21 jaar oud moeten zijn. Dat is de hele inhoud van de vermelding voor wat betreft het sportaanbod, en deze regel is de kortste in de reeks om een reden: er staat niets anders om te vermelden.

Wat er wel staat, is de leeftijdsgrens, en die is wettelijk. Wat opvalt is dat deze vermelding — anders dan die van Napoleon Sports, Scooore of 711 Sports — geen limieten, geen hulplijnen en geen speelgedragsinstrumenten noemt. Dat kan aan de vermelding liggen en niet aan het product: deze pagina beschrijft wat de aanbieder zelf zegt, en ze vult niets aan wat hij niet zegt. Wie Meridian Sports overweegt, kan het beste zijn eigen voorwaarden en limietinstellingen bekijken, want een vermelding die over leeftijd gaat en over limieten zwijgt, is geen samenvatting van een aanbod.

De vergunning is gedocumenteerd en de houder is Mybestodds. Wat deze plek rechtvaardigt, is de leeftijdsregel en niets meer.

Unibet: dezelfde wedstrijd combineren in één weddenschap

In de Belgische vermelding van zijn app in de App Store kondigt Unibet een Bet Builder aan, waarmee meerdere selecties van dezelfde wedstrijd in één weddenschap worden gecombineerd. Dat is de enige concrete wedvorm die in dit rijtje door een aanbieder zelf wordt genoemd, en het is een vorm die de Belgische wet niet apart regelt.

Wat een Bet Builder doet, is het stapelen van marges binnen één wedstrijd. Elke selectie draagt haar eigen deel, en de quoteringen vermenigvuldigen zich tot één prijs. De onderdelen zijn bovendien aan elkaar gerelateerd — een doelpunt in de eerste helft en een overwinning zijn geen onafhankelijke gebeurtenissen — en de prijs weerspiegelt dat. Voor een speler die een specifiek scenario wil afdekken, is dat een bruikbaar instrument. Voor een speler die het ziet als een manier om de kosten te verdelen, is het het omgekeerde.

De vergunning van Unibet loopt op dossier 116799 met Unibet Belgium Ltd als houder, het laagste dossiernummer in deze reeks en daarmee een indicatie dat de aanbieder al vroeg in het F1+-stelsel stond. Wat de rest van het sportaanbod betreft, zegt de vermelding niets, en deze pagina vult dat niet in.

Wat een speler met een kleine portemonnee aan deze markt heeft

Er is een groep spelers voor wie de Belgische markt meer doet dan voor anderen, en het is niet de groep met het grootste budget. Het zijn de spelers die hun uitgaven aan weddenschappen laag houden, en het instrument dat voor hen werkt, is het plafond van 200 euro per week per website — een plafond dat ze in het gunstigste geval nooit naderen en in het slechtste geval als een echte rem voelen.

De rekenkundige kant is eenvoudig. Een speler die 20 euro per week stort, heeft een enorm comfortabele ruimte onder de limiet en zal de storting als de bepalende variabele ervaren, niet als de limiet. Een speler die zijn hele ruimte wil benutten, merkt dat de limiet op de stortingen zit en niet op de inzetten, en dat hij dus kan doorgaan met wedden op geld dat al op de rekening staat zonder de limiet verder te raken. Wie zijn verliesrisico wil begrenzen, moet zijn limiet dus lager instellen dan het wettelijke plafond — en dat kan op elk moment bij de operator worden gevraagd, zonder tussenstap.

De tweede hefboom voor een kleine speler is de marge, en dit is de plek waar een klein budget het meeste last heeft van een ongunstige quotering. Een speler die 5 procent marge betaalt op een omzet van 100 euro per maand, ziet gemiddeld ongeveer 5 euro van zijn omzet naar de aanbieder gaan; wie aan dezelfde omzet een marge van 10 procent betaalt, verliest het dubbele. Voor een groot budget is dat een afrondingsverschil; voor een klein budget is het de hele marge. De conclusie is niet dat een kleine speler niet moet wedden, maar dat hij zich de luxe van een onscherpe markt niet kan permitteren.

De derde hefboom is de afwezigheid van bonussen. Op markten met welkomstgeschenken is het kleine budget vaak het doelwit: een bonus verleidt tot een grotere eerste storting dan gepland, en de doorrekenverplichting verlengt het spelgedrag. In België bestaat dat mechanisme niet bij vergunde aanbieders (artikel 60), en voor een speler met een strak budget is dat een voordeel dat hij niet hoeft te verdienen. Wat overblijft, is de gewone rekening: inzet, odds, marge.

En dan is er nog één praktisch punt. De meeste aanbieders in deze lijst noemen limieten of hulpmiddelen in hun eigen vermeldingen; Meridian Sports noemt alleen de leeftijdsgrens. Voor een speler die op zijn hoede is, is dat het criterium om op te letten voordat hij een account opent — niet omdat het iets zegt over de integriteit van het bedrijf, maar omdat het iets zegt over hoeveel moeite de aanbieder steekt in het zichtbaar maken van de instrumenten die de Belgische wet toch al verplicht stelt.

Vergunde wedsite of buitenlands aanbod: de afweging die je maakt voordat je stort

De vraag is niet welke aanbieder wint, want daarvoor zijn de gegevens te smal. De vraag is welke kant van de grens je wilt, en dat is een beslissing die je één keer neemt en die daarna je hele speelervaring bepaalt. Aan de ene kant staat het vergunde domein met zijn leeftijdscontrole, zijn EPIS-controle, zijn weeklimiet, zijn Belgische toezichthouder en zijn klachtenroute. Aan de andere kant staat het ongeblokkeerde aanbod dat scherper kan prijzen en royaler kan adverteren.

Wat de vergunde kant kost, is keuzevrijheid. Vierentwintig dossiers voor vijfentwintig domeinen in het uittreksel van 9 oktober 2026 is een kleine markt, en een kleine markt prijst minder scherp dan een grote. Dat is de prijs van de bescherming, en het is geen verborgen prijs: je merkt hem in de quoteringen die je op je scherm ziet.

Wat de niet-vergunde kant kost, is alles wat de vergunde kant biedt. Het EPIS-register bindt alleen operatoren met een Belgische vergunning; een site zonder Belgische vergunning hoeft het niet te raadplegen en biedt geen Belgische klachtenroute. De wekelijkse limiet geldt niet, de leeftijdscontrole geldt niet, het kredietverbod geldt niet, en de speler die bewust deelneemt aan een niet-vergund spel valt onder artikel 4 § 2 van de Kansspelwet, naast het risico dat de Kansspelcommissie zelf een boete van 26 tot 25.000 euro vermenigvuldigd met de opdeciemen vermeldt. Of er ooit zo'n boete aan een speler is opgelegd, is niet teruggevonden — en dat is precies waarom een waarschuwing die op een archiefkast berust zwakker klinkt dan ze is.

Mijn positie is niet dat een buitenlandse aanbieder oneerlijk is. Mijn positie is dat de Belgische wet je op een vergund domein iets geeft wat op een ander domein niet bestaat: een partij die je kunt aanspreken, en een plafond dat niet meebeweegt met je humeur. Wie dat wil inruilen voor een paar procent scherpere odds, moet weten dat hij ruilt en niet wint.

Wie erachter de quotering zit en wie de rekening betaalt

Een markt zonder bonussen is niet hetzelfde als een markt zonder kosten. De Belgische regeling neemt het welkomstgeschenk weg, ze neemt de marge niet weg, en de twee dingen worden vaak door elkaar gehaald door spelers die denken dat de wetgever het spelen goedkoper heeft gemaakt. Hij heeft het spelen eerlijker gemaakt in één bepaald opzicht — je wordt niet meer verleid met geld dat je moet vrijspelen — en hij heeft de prijs van een weddenschap ongemoeid gelaten.

De marge is de kost die blijft. Een tweewegmarkt van 1,90 tegen 1,90, als illustratie en niet als gequoteerde prijs, geeft een uitbetalingsvoet van ongeveer 95 procent en dus een marge van ongeveer 5 procent, en dat is geen vast percentage voor de Belgische markt maar een band die met de markt meebeweegt. Op een slecht geprijsde markt kan het deel dat de aanbieder houdt een veelvoud zijn van wat je op een hoofdmarkt tegenkomt.

Wat dat uiteindelijk betekent, is dat de Belgische speler bijna alles wat hij aan rendement kan winnen, in de keuze van de markt en de aanbieder vindt en bijna niets in promoties. Dat is een nuchtere conclusie en ze is niet negatief: een speler die zijn marge kent, houdt meer over dan een speler die zijn bonus kent. De wetgever heeft de tweede weg afgesloten. De eerste is nog open, en ze vraagt alleen dat je een keer bij een quotering stilstaat voordat je op inzet drukken klikt.

Wat je moet controleren voordat je op een Belgische wedsite stort

De volgorde hieronder is de volgorde waarin dingen misgaan als je ze overslaat, en ze kost je geen geld om te volgen. Ze is bedoeld voor iemand die nog geen account heeft en één keer goed wil kijken.

Controleer eerst het domein. Zoek het adres op in het register van de Kansspelcommissie voor de aanvullende vergunning F1+ en let erop dat de naam in je adresbalk precies overeenkomt met wat er in het register staat. Een merknaam op een ander domein is niet gedekt, en dat is de fout die het vaakst wordt gemaakt door spelers die een site via een zoekresultaat binnenkomen.

Controleer daarna of je er zelf in mag. De minimumleeftijd is 21 jaar, niet 18 — dat is de norm sinds 1 september 2024, en ze staat in artikel 54 § 1 van de Kansspelwet. Sta je in EPIS, dan kom je er niet in, bij welke vergunde aanbieder dan ook. De controle op naam, voornaam en geboortedatum gebeurt bij deelname aan weddenschappen, online en offline.

Stel dan je limiet in, en doe dat lager dan het wettelijke plafond als je twijfelt. Het maximum is 200 euro per week per website en het meet je stortingen, niet je inzetten; verhogen kan alleen via de Kansspelcommissie en na een controle in de kredietcentrale van de Nationale Bank, en alleen als je daar niet als wanbetaler staat. Verlagen kan op elk moment bij de operator. Kies de verlaging, want de formaliteit zit aan de verkeerde kant.

Kijk ten slotte naar het product en niet naar de promotie, want die laatste is er niet. Vergelijk twee aanbieders op dezelfde markt van dezelfde wedstrijd, op hetzelfde moment, en reken de uitbetalingsvoet uit; dat ene getal vertelt je meer over je rendement dan elke bonuspagina zou kunnen. En als je een geschil krijgt, weet dan dat je een Belgische klachtenroute hebt en dat SOS Gokken op 0800 35 777 bereikbaar is — voor een spelprobleem, niet voor een geschil over een weddenschap.

Vragen die spelers het vaakst stellen over Belgische wedsites

Hoe controleer je of een wedsite een F1+-vergunning van de Kansspelcommissie heeft?

Zoek het domein op in het register van de Kansspelcommissie voor de aanvullende vergunning F1+. Vergund is een website, niet een merknaam: staat jouw adres er niet in, dan speel je niet onder Belgische vergunning. Dat is de enige controle die telt.

Hoe bereken je de winst van een weddenschap uit de inzet en de odds?

De uitbetaling van een winnende weddenschap is de inzet maal de odds, en de nettowinst is de inzet maal de odds min één. Zet je 10 euro op 1,90, dan komt er 19 euro terug en is je winst 9 euro. Bij een combinatie vermenigvuldigen de odds van de selecties zich tot één prijs.

Hoe herken je de marge van een bookmaker in de odds?

Reken de uitbetalingsvoet uit: één gedeeld door de som van de omgekeerde odds over alle uitkomsten van één markt. De marge is 100 procent min dat percentage. Een tweewegmarkt van 1,90 tegen 1,90 geeft ongeveer 95 procent uitbetaling en dus ongeveer 5 procent marge.

Wat is de wekelijkse stortingslimiet voor online gokken in België?

De limiet is 200 euro per week en per website. Ze geldt voor het geld dat op je spelersrekening wordt gestort en niet voor je inzetten. Verhogen vraagt een aanvraag bij de Kansspelcommissie na een controle in de kredietcentrale van de Nationale Bank; verlagen kan altijd bij de operator.

Wie betaalt de belasting op online weddenschappen in België, de operator of de speler?

De belasting is verschuldigd door de operator, niet door de speler. In Vlaanderen bedraagt ze 11 procent voor online spelen en weddenschappen, berekend op de inzetten min de uitgekeerde winsten; voor paarden-, honden- en sportevenementen geldt er 15 procent. Of spelerswinsten belast zijn, is niet vastgesteld.

Welke risico's loop je op een wedsite zonder Belgische vergunning?

Je verliest de bescherming die aan een Belgische vergunning hangt: EPIS geldt er niet, er is geen weeklimiet, geen leeftijdscontrole, geen kredietverbod en geen Belgische klachtenroute. Bewust deelnemen aan een niet-vergund spel valt onder artikel 4 § 2 van de Kansspelwet.